ابن سیرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن سیرین . [ اِ ن ُ ] (اِخ ) کنیت معبِّری موسوم به محمد و مکنی به ابوبکر، معاصر با حسن بصری، و او از تابعین است، سیرین پدر او مسگر و اهل جرجرایا بوده و اسیر شده است . مادرش صفیه کنیز ابوبکر بود. ابن سیرین در خواب گذاری و تعبیر، مثل است و بسیاری حکایات از اونقل شده و کتابهائی به او نسبت میکنند مانند منتخب الکلام فی تفسیر الاحلام . کتاب تعبیرالرؤیا. کتاب الجوامع. و گورش به بصره است . (حدود العالم ) : خواب نوشین بداندیش تو خوش چندانست کابن سیرین قضا دم نزند در تأویل . انوری .