ابن سمعون

ابن سمعون . [ اِ ن ُ س َ ] (اِخ ) ابوالحجاج یوسف بن یحیی بن اسحاق سبتی مغربی . طبیب یهودی، با ابن قفطی معاصر، پدرش در سبته بازرگانی داشت اما او بتحصیل علوم پرداخت و طب و ریاضی آموخت . وقتی ملوک مغرب یهود و نصاری را به قبول دین اسلام اکراه میکردند در ظاهر اسلام آورد ولیکن تهیه ٔ هجرت کرده رفت و نزد موسی بن میمون یهودی که در آن هنگام در علوم حکمت شهره بود فن خود تکمیل کرد و از آن جا به شام شد و در حلب مسکن گزید و پس از چندی ترک معالجه کرده بتجارت و زراعت مشغول گشت و سفری به عراق و هند رفت و چون مردم از اطراف بلاد به قصد استفاده ٔ از او بحلب آمدند باز بتدریس و تألیف پرداخت و بار دیگر ملک ظاهر ایوبی او را از خواص خویش و هم بمعالجه ٔ مردم الزام کرد. او در اوایل ذی الحجه ٔ ٦٢٣ هَ .ق . به حلب درگذشت . (قفطی ).

ابن سمعون . [ اِ ن ُ س َ ] (اِخ ) ابوالحسین محمدبن احمدبن اسماعیل واعظ بغدادی . وفات ٣٨٧ هَ .ق . کلمات قصار او در مواعظ معروف است .