ابن رومیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن رومیه . [ اِ ن ُ می ی َ ] (اِخ ) ابوالعباس احمدبن محمد اشبیلی (٥٦١-٦٣٧ هَ .ق .). طبیب و گیاه شناس و محدث . مولد اشبیلیه، او برای معاینه ٔ نباتات و تکمیل فن خود به مصر و شام و عراق و حجاز سفر کرد. در مصر ابوبکر ملک عادل بن ایوب مقدم او گرامی داشت . از اوست کتاب تفسیر اسماء الاودیة المفرده و مقالة فی ترکیب الادویه، و بعض کتب نیز در حدیث داشته است .