ابن راهب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن راهب . [ اِ ن ُ هَِ ] (اِخ ) ابوشکر پطرس بن راهب بن اکرم بن مهذب بن شماس قیطی . در فسطاط مصر میزیسته و٦٨١ هَ .ق . درگذشته است . کتابی در تاریخ از خلقت آدم تا قضاة بنی اسرائیل و ملوک روم و ظهورمسیح و تاریخ بطارقه و هم تاریخ خلفا تا زمان خویش نوشته و در جداولی مرتب کرده است، این کتاب با ترجمه ٔلاتینی در پاریس به سال ١٦٥١ م . به طبع رسیده است .