ابن خروف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن خروف . [ اِ ن ُ خ َ ] (اِخ ) ابوالحسن علی بن محمدبن علی حضرمی اشبیلی . وفات ٦١٠ یا ٦٠٩ هَ .ق . عالم نحوی معروف . کتاب سیبویه و جمل زجاجی را شرح کرده است .
ابن خروف . [ اِن ُ خ َ ] (اِخ ) ضیاءالدین ابوالحسن علی بن محمد قیسی قرطبی شاعر. وفات او بحلب در ٦٠٣ هَ .ق . بوده است .