ابن حسام خوسفی | غزلیات | غزل شماره ۹۷

ما را ازین چمن صنمی گلعذار بس زیبا رخی چو لاله ازین نوبهار بس مویی سیاه چون شب و رویی بسان روز ما را ز دور گردش لبل و نهار بس جام جهان نمای که دوران به جم سپرد جان را ز جام او قدحی خوشگوار بس یار ار به دست لطف شود دستگیر ما ما را ز دست یار همین دستیار بس انجا که عاشقان به تمنای خود رسند ابن حسام را نظر لطف یار بس