ابن جریج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن جریج . [ اِ ن ُ ج ُ رَ ] (اِخ )ابوخالد عبدالملک بن عبدالعزیزبن جریج (٨٠-١٤٩ یا ١٥٠ یا ١٥١ هَ .ق .). از علمای مشهور صدر اول، اصلاً ازغیرعرب . از موالی بنی امیه . مولد او مکه ٔ مکرمه و همانجا نیز پرورش یافته و سفری به عراق کرده و بخدمت منصور خلیفه رسیده است . گویند او اول کس است از مسلمانان که تصنیف کتاب کرد و سپس دیگران بدو اقتدا کردند، و بقول دیگر اول مصنف اسلام ابورافع هرمز کاتب امیرالمؤمنین علی علیه السلام است . (نجاشی ) (ابن خلکان ).