ابن بیع

ابن بیع. [ اِ ن ُ ب َی ْ ی ِ ] (اِخ ) حاکم، ابوعبداﷲ محمدبن عبداﷲبن محمدبن حمدویه نیشابوری (٣٢١ - ٤٠٥ یا ٤٠٦ هَ .ق .). محدث معروف . ابن خلکان گوید نزدیک دوهزار تن از روات را دیده و از آنان حدیث شنوده و دو مرتبه به عراق و شام مسافرت کرده و در سال ٣٥٩ قضای شهر نشابور از طرف سامانیان بوی مفوض گردیده و چندی وزارت ابونصر عتبی داشته، پس از آن قاضی گرگان شده و چند بار بسفارت نزد ملوک آل بویه رفته و تألیفات بسیار دارد از آن جمله تاریخ علمای نشابور و المدخل الی علم الصحیح و امالی . وفات او در نیشابور روز سه شنبه سوم صفر بوده است .