ابن بزری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن بزری . [ اِ ن ُ ب َ ] (اِخ ) زین الدین جمال الاسلام ابوالقاسم عمربن محمدبن احمد (٤٧١-٥٦٠ هَ .ق .). فقیه شافعی . شاگرد امام غزالی و برادرش احمد و کیای هراسی . تولد او در جزیره ٔ ابن عمر. در بغداد علم آموخت و بجزیره رفته و طلاب علم از اطراف بر او گرد آمدند و بتدریس اشتغال جست . شرحی بر کتاب مهذب ابواسحاق شیرازی نوشته به نام الاسامی و العلل .