ابن بری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن بری . [ اِ ن ُ ب َرْری ] (اِخ ) ابوالحسن علی بن محمدبن حسین رباطی . در حدود ٦٦٠ هَ .ق . در شهر رباط تازه متولد شده و در سال ٧٣٠ یا ٧٣١ یا ٧٣٣ در همان شهر درگذشته است . کتاب او موسوم به الدرراللوامع در قراآت مانند اجرومیه ٔ نحو ابن آجروم بین مسلمین شمال افریقیه متداول است .
ابن بری . [ اِ ن ُ ب َرْ ری ] (اِخ ) ابومحمد عبداﷲبن بری بن عبدالجبار مقدسی مصری . از علمای نحو و لغت (٤٩٩ -٥٨٢ هَ .ق .).ابن منظور از او بسیار نقل کند. او راست : التنبیه والایضاح عما وقع من الوهم فی کتاب الصحاح، و غیره .