ابن انباری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن انباری . [ اِ ن ُ اَم ْ ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن ابی محمد قاسم بن بشاربن حسن . او راست : کتاب الوقف و الابتداء. کتاب اللامات (در قرآن ). کتاب معانی القرآن . کتاب غریب الحدیث . کتاب النقط و الشکل . (ابن الندیم ). و ابن خلکان دو کتاب دیگر از او نام می برد، یکی کتاب الرد علی من خالف مصحف العامه و دیگر کتاب الزاهر. (٢٧١-٣٢٧ هَ .ق .).
ابن انباری . [اِ ن ُ اَم ْ ] (اِخ ) کمال الدین ابوالبرکات عبدالرحمن بن محمدبن ابی الوفا (٥١٣-٥٧٧ هَ .ق .). مولد او به انبار و از اوان صِبا، به بغداد رفت و پس از تکمیل ادب وقتی در نظامیه بسمت معید منصوب گشت . او از شاگردان ابومنصور جوالیقی و ابن شجری و عبدالوهاب انماطی بوده و کتب بسیار داشته است از آن جمله : اسرارالعربیه .میزان . نزهة الالباء فی طبقات الادباء. تاریخ انبار. لمعالادله . تفسیر غریب المقامات الحریریة. شرح الحماسه .شرح مقصوره ٔ ابن درید. شرح دیوان متنبی و غیر آن .