ابن الکناسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن الکناسه . [ اِ نُل ْ ک ُ س َ ] (اِخ )ابومحمد عبداﷲبن یحیی . ابن الکوفی گوید کنیت او ابویحیی و نامش محمدبن عبداﷲبن عبدالاعلی الاسدی الکوفی است . از کوفه به بغداد هجرت کرد و در آنجا مقیم شد و از بزرگان کوفیین ادب و از روات شعر و فصحاء بنی اسد چون جزی و ابوالموصول و ابوصدقه اشعار کمیت را فراگرفت . ابن کناسه خواهرزاده ٔ ابراهیم بن ادهم زاهد است . مولد او به سال ١٢٣ هَ .ق . و وفات بکوفه در سال ٢٠٧ است و شعر نیکو میگفته و کتاب الأنواء و کتاب معانی الشعر و کتاب سرقات الکمیت من القرآن و غیره از اوست .