ابن اللبون

ابن اللبون . [ اِ نُل ْ ل َ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) اشتر نرینه ٔ دوساله یا به سیُم درآمده . ◄ دوساله . (مهذب الاسماء) : صبر شیر اندر میان فَرث و خون کرد او را ناعش ابن اللبون . مولوی . و ماده ٔ او را بنت اللبون گویند.