ابن الحنایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن الحنایی . [ اِ نُل ْ ح َن ْ نا ] (اِخ ) حسن بن علی بن امراﷲیا اسرافیل قسطنطینی (٩٥٣-١٠١٢ هَ .ق .). پدرش مدرس مدرسه ٔ حمزه بیک در بروسه بوده و مولد حسن قسطنطنیه است . او در آنجا بتحصیل ادب و فقه و غیر آن پرداخت وچندی مدرس مدرسه ٔ سلمانیه بود. در سال ٩٩٩ بقضای حلب منصوب شد و در ١٠٠٣ قاضی قاهره گردید و در ذی الحجه ٔ ١٠٠٤ بمباشرت امور شرعیه ٔ شهر ادرنه و در جمادی الاَّخر ١٠٠٦ بار دوم بقضای مصر بازگشت و سپس شش سال در بروسا و بعض بلاد دیگر قضا راند. عاقبت آنگاه که حکومت رشید را به مصر بدو تفویض کردند بدانجا درگذشت . ابن حنائی تذکره ای مشتمل بر احوال و اشعار شعرای مملکت عثمانی از زمان ظهور آن دولت تا عصر خود نوشته است .