ابن التستری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن التستری . [ اِ نُت ْ ت ُ ت َ ] (اِخ ) سعیدبن ابراهیم، مکنی به ابوالحسین . او نصرانی و از برآوردگان بنی الفرات بودو در اول قرن چهارم هجری میزیست . ابن التستری و پدرش در مکاتبات خویش سجع بکار می بردند. و کتاب المقصور و الممدود بترتیب الفبائی و کتاب المذکر و المؤنث بهمان ترتیب و کتاب الرسل فی الفتوح نیز بترتیب حروف از اوست، و هم او را مجموعه ٔ رسائلی است از هر فنی .