ابن ادریس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن ادریس . [ اِ ن ُ اِ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن احمدبن ادریس عجلی . ولادت در حدود ٥٤٤ هَ .ق . وفات ٥٧٨ یا ٥٩٨. فقیه شیعی . از طرف مادر بشیخ ابوجعفر طوسی می پیوندد. تولد او در حِلّه بوده و شاگردانی مانند ابن نما و غیره داشته است . و او را کتابی است در فقه موسوم بسرائر که بین فقهای شیعه معروف و به طبع رسیده است . ابن ادریس بخبر واحد عمل نمیکرده مگر با یقین صدور از معصوم .
ابن ادریس . [ اِ ن ُ اِ ] (اِخ ) کنیت امام شافعی . رجوع به شافعی محمدبن ادریس ... شود.