ابن ابی لیلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن ابی لیلی . [ اِ ن ُ اَ ل َ لا ] (اِخ ) دو تن بدین کنیت مذکورند: ١ - عبدالرحمن ابوعیسی بن یسار از مشاهیر تابعین متولد در سال ١٦ یا ١٧ هَ .ق . و در جنگ جمل علم دار لشکر حضرت امیرالمؤمنین علی بود. در سال وفات او خلاف است (٨١ یا ٨٣). ٢ - کنیت محمدبن عبدالرحمن فرزند ابوعیسی نامبرده فقیهی از اصحاب رای . قاضی کوفه و در بین فقها شهرتی بسزا دارد. سی وسه سال از جانب بنی امیه و پس از آن از دست بنی عباس در کوفه والی قضا بوده و به زمان منصور در همین شغل درگذشته است . ولادت ٧٤. وفات در کوفه ١٤٨. و کتاب الفرائض از تألیفات اوست . و ابن الندیم گوید او را قرائتی است .