ابلک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ لَ) (اِ.) گیاهی از تیرة اسفناجیان که در بیابانهای خشک روید و شاخههای بسیار دارد و دارای دانههای دو شاخ است که باد آن را به آسانی از جا میکند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ لَ) (اِ.) گیاهی از تیرة اسفناجیان که در بیابانهای خشک روید و شاخههای بسیار دارد و دارای دانههای دو شاخ است که باد آن را به آسانی از جا میکند.<br>