ابط

ابط. [ اِ ] (ع اِ) بَغل . بن بغل . زیر بَغل . باطن منکب . کش . خش . ◄ باقی ریگ که بماند بر زمین چون راهها. (مهذب الاسماء). توده ٔ ریگ که باریک شده باشد. ج، آباط.

ابط. [ اِ ] (اِخ ) نام دهی به یمامه .

ابط. [ اَ ] (ع مص ) فروانداختن .