ابش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابش . [ اَ ] (ع مص ) فراهم کردن . فراهم آوردن . جمع کردن . گرد کردن .
ابش . [ اَ ب َش ش ] (ع ص ) تازه روی . خندان . ◄ آنکه زینت دهد گرداگرد سرا و در خانه ٔ کسی را بطعام و شراب .
ابش . [ اَ ب ِ ] (اِخ )نهمین از اتابکان سلغری فارس (٦٦٢- ٦٦٨ هَ .ق .).