ابشیهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابشیهی . [ ] (اِخ ) ابوالفتح بهاءالدین محمدبن احمد محلی شافعی، از مردم ابشیه ٔ فیوم مصر. ادیب و فقیه و واعظ و خطیب ابشیه . او راست : کتاب المستطرف فی کل فن مستظرف . اطواق الازهار علی صدور الانهار. وابن فهد و بقاعی از او اخذ فوائد کرده اند. مولد او به سال ٧٩٠ هَ .ق . و وفات پس از سال ٨٥٠ بوده است .
ابشیهی . [ ] (اِخ ) بهاءالدین محمدبن شهاب المعزاوی القاهری المالکی . مولد ٨٣٤ هَ .ق .، وفات ٨٩٨.
ابشیهی . [ ] (اِخ ) شهاب الدین احمدبن محمدبن علی، فقیه شافعی . متوفی ٨٩٢ هَ .ق . در قاهره .