ابساط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابساط. [ اِ ] (ع مص ) گذاشتن بچه ٔ ناقه را با وی و بازنداشتن . ◄ واگذاشته شدن ناقه با بچه ٔ خود.
ابساط. [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ بِسط و بُسط. شتران ماده که با بچه رها کرده باشند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابساط. [ اِ ] (ع مص ) گذاشتن بچه ٔ ناقه را با وی و بازنداشتن . ◄ واگذاشته شدن ناقه با بچه ٔ خود.
ابساط. [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ بِسط و بُسط. شتران ماده که با بچه رها کرده باشند.