ابریشم طرب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابریشم طرب . [ اَ ش َ م ِ طَ رَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) زه . وتر. تار. تاره . از ذوات الاوتار و توسعاً هر ساز زه دار. هر ذات الاوتار : قدح مگیر چو حافظ مگر بناله ٔچنگ که بسته اند بر ابریشم طرب دل شاد. حافظ.