ابروکمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابروکمان . [ اَ ک َ ] (ص مرکب ) که ابرویی چون کمان دارد : عدو با جان حافظ آن نکردی که تیر چشم آن ابروکمان کرد. حافظ.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابروکمان . [ اَ ک َ ] (ص مرکب ) که ابرویی چون کمان دارد : عدو با جان حافظ آن نکردی که تیر چشم آن ابروکمان کرد. حافظ.