ابره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابره . [ اِ رَ ] (ع اِ) نیش کژدم . نیش مار. نیش تیغ. هر نیش که باشد. ◄ سوزن . ◄ تیزنای رونکک (یعنی کونه ٔ آرنج ). (مهذب الاسماء). تیزه ٔ آرنج . ◄ استخوان پی پاشنه . تندی پاشنه . ◄ نهال مقل . ◄ سخن چینی . ◄ درختی است مانند درخت انجیر. ج، اِبَر، اِبار، اِبرات .
ابره . [ اِرَ ] (اِخ ) نام رودی به اسپانیا که از سرقسطه گذرد و به دریای متوسط افتد.
ابره . [ اِ رَ ] (اِخ ) شهری به مرسیه .