ابرج

ابرج . [ اَ رَ ] (ع ص ) نیکوچشم . (مهذب الاسماء). نیکو و فراخ چشم . بزرگ و خوش چشم . که چشم دارد سپیدی آن سخت سپید و سیاهی سخت سیاه . آنکه سپیده ٔ چشمش بزرگ بود و سیاهه نیکو. (مصادر زوزنی ). مؤنث : بَرْجاء.

ابرج . [ اَ رُ ] (ع اِ) ج ِ برج .

ابرج . [ اَ رَ ] (اِخ ) یکی از خره های آباده ٔ فارس بطول ١٥٠٠٠ و عرض ١٢٠٠٠ گز. حد شمالی آن چهاردانگه، جنوبی و غربی کامفیروز و شرقی مائین است . آب و هوایش معتدل، دارای ٦٠٠٠ تن سکنه و مرکز آن دشتک وعده ٔ قُری ̍ پنج است . و آن را ابرز نیز می گفته اند.