ابراهیمیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابراهیمیه . [ اِ می ی َ ] (اِخ ) نام قریه ای به واسط. ◄ نام قریه ای به جزیره ٔ ابن عمر. ◄ نام قریه ای به نهر عیسی، و این قریه منسوب به ابراهیم الامام بن محمدبن علی بن عبداﷲبن عباس است .
ابراهیمیه . [ اِ می ی َ / ی ِ ] (اِ) طعامی است چون زیره با، و بجای سرکه ٔ زیره با در ابراهیمیه، آب غوره یا سرکه ٔ مصعّد و یا مروّق به سَمید کنند و حَویجهای آن با عود و سنبل در کرباس بندند و در دیگ افکنند تا بوی خوش گیرد و قند وادویه ٔ حاره و بادام و گلاب نیز مزید کنند. و صاحب مؤیدالفضلا گوید این طعام را در فارس اسپست خوانند.