ابراهیم مرادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابراهیم مرادی . [ اِ م ِ م ُ ] (اِخ ) از علمای شام در قرن دوازدهم هجری . مردی فاضل و ادیب بوده . اجداد وی اصلاً بخاری باشند. او در دمشق به سال ١١١٨ هَ .ق . متولد شده پس از آنکه از علمای شام اخذ علوم کرد باسلامبول رفت و در سال ١١٤٢ بسن بیست وچهارسالگی درگذشت . ابوالفضل سیدمحمد خلیل مرادی صاحب کتاب سلک الدرر فی اعیان القرن الثانی عشر و کتاب تاریخ مرادی، عم اوست .