فرهنگ لغت

ابتیار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابتیار. [ اِ ] (ع مص ) آرمیدن با. درآمیختن با. خفتن با. ◄ آزمودن . آزمایش . ◄ بوئیدن شتر نر ماده را تا باردار است یا نه . بور.

معنی ابتیار | فرهنگ لغت