ابتغاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) خواستن، طلب کردن.<BR>۲- (مص ل.) سزاوار شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) خواستن، طلب کردن. ۲- (مص ل.) سزاوار شدن.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) خواستن، طلب کردن.<BR>۲- (مص ل.) سزاوار شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) خواستن، طلب کردن. ۲- (مص ل.) سزاوار شدن.