ابتشار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص.) بشارت یافتن، خشنود شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص.) بشارت یافتن، خشنود شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابتشار. [ اِ ت ِ ] (از ع، مص ) خوشحال شدن . خشنود شدن . ◄ بشارت یافتن : صد کراهت در درون تو چو خار کی بود انده، نشان ابتشار. مولوی . ای بسا در گور خفته خاک وار به ز صد زنده بنفع و ابتشار. مولوی .