اباز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- ریسمانی که به وسیلة آن خردة دست شتر بربندند تا دست از زمین برداشته دارد، بند.<BR>۲- نام رگی است در پای.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- ریسمانی که به وسیله آن خرده دست شتر بربندند تا دست از زمین برداشته دارد، بند. ۲- نام رگی است در پای.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اباز. [ اَب ْ با ] (ع ص ) آهوی جهنده در دویدن و آنکه در دویدن روی بطرفی نگرداند. ابوز.