ائمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ ئِ مِّ) [ ع. ائمة ] (اِ.) جِ امام ؛ پیشوایان، سران. ؛~ اطهار امامان شیعه. ؛~ جماعت پیش نمازان. ؛~ُالاسماء هفت اسم اول خداوند که «اسماء الهی» نامیده میشوند و عبارتند از: حی، عالم، مرید، قادر، سمیع، بصیر و متکلم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ ئِ مِّ) [ ع. ائمه ] (اِ.) جِ امام ؛ پیشوایان، سران. ؛~ اطهار امامان شیعه. ؛~ جماعت پیش نمازان. ؛~ُالاسماء هفت اسم اول خداوند که «اسماء الهی» نامیده میشوند و عبارتند از: حی، عالم، مرید، قادر، سمیع، بصیر و متکلم.
واژگان فارسی سره واژهدان
رهنمودان، پیشوایان
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی