إسْتَکَانُوا

فَمَا اسْتَکَانُوا لِرَبِّهِمْ «اسْتَکَانُوا» از مادّه «سکون» به معناى ساکن شدن در هیئت خضوع و خشوع است که در این صورت از باب «افتعال» خواهد بود که در اصل «استکنوا» بوده، فتحه کاف اشباع و تبدیل به الف و در نتیجه «اسْتَکَانُوا» شده است. بعضى گفته اند: از مادّه «کون» از باب «استفعال» به معناى طلب استقرار در مکان توأم با خضوع و خشوع مى باشد. به هر حال، حالت تواضع بنده را در برابر پروردگار منعکس مى کند و این که بعضى آن را به معناى دعا ذکر کرده اند، به خاطر آن است که دعا کردن یکى از مصادیق خضوع و تواضع است. احتمال سومى نیز وجود دارد که از مادّه «کین» (بر وزن عین) از باب «استفعال» باشد; زیرا این ماده به معناى خضوع آمده است. و تمام این معانى قریب الافق مى باشند.(16)