أنْفَضُّوا

لَهْواً انْفَضُّوا إِلَیْها تعبیر به «انْفَضُّوا» از مادّه «انفضاض» به معناى پراکنده شدن و انصراف از نماز جماعت و روى آوردن به کاروان است. در شأن نزول گفته شده، هنگامى که کاروان «دحیه» وارد «مدینه» شد (او هنوز اسلام را اختیار نکرده بود) با صداى طبل و سایر آلات لهو، مردم را به بازار فراخواند; مردم «مدینه» حتى مسلمانانى که در مسجد مشغول استماع خطبه نماز جمعه پیامبر(صلى الله علیه وآله)بودند، به سوى او شتافتند و تنها سیزده نفر، و به روایتى کمتر، در مسجد باقى ماندند.(32)