أنظُرُونَا

انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ «انْظُرُونَا» از مادّه «نظر» در اصل، به معناى اندیشه یا نگاه کردن، براى مشاهده یا درک چیزى است; و گاه به معناى تأمل و جستجو نیز مى آید. هر گاه با «إلى» متعدى شود به معناى افکندن چشم به سوى چیزى است، و هر گاه با «فِى» متعدى گردد به معناى «تأمل و تدبّر» است و هنگامى که بدون حرف جرّ متعدى شود و بگوئیم: «نظرته و انظرته و انتظرته» به معناى تأخیر انداختن و یا انتظار کشیدن است. (اقتباس از مفردات راغب).(26)