آینه بندان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

آینه بندان . [ ی ِ ن َ / ن ِ ب َ ] (اِمص مرکب ) عمل تزیین خانه و کوی با نهادن آیینه ٔ بسیار بر دیوارها و جز آن .