آیات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ] (اِ.) جِ آیه.<BR>۱- نشانهها، علامتها.<BR>۲- آیههای قرآن. ؛ ~متشابه آیاتی از قرآن که مقصود از آنها کاملاً روشن نیست و قابل تأویل است. ؛ ~محکمه آیاتی از قرآن که مقصود آنها روشن است و قابل تأویل نیست. ؛ نمازِ ~نمازی که هنگام خسوف و کسوف و دیگر بلایای طبیعی بر مسلمانان واجب است.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] (اِ.) جِ آیه. ۱- نشانهها، علامتها. ۲- آیههای قرآن. ؛ ~متشابه آیاتی از قرآن که مقصود از آنها کاملاً روشن نیست و قابل تأویل است. ؛ ~محکمه آیاتی از قرآن که مقصود آنها روشن است و قابل تأویل نیست. ؛ نمازِ ~نمازی که هنگام خسوف و کسوف و دیگر بلایای طبیعی بر مسلمانان واجب است.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آیات . (ع اِ) ج ِ آیه . نشانها. علامتها. هر یک از فقرات و جم-ل ق-رآن که سوره از آنها مرکب است . ◄ معجزات : و باظهار آیات مثال داد. (کلیله و دمنه ). و آن را به آیات و اخبار وابیات و اشعار مؤکد گردانیده شود. (کلیله و دمنه ).و شرایط سخن رانی در تضمین امثال و تلفیق آیات ... تقدیم نموده آید. (کلیله و دمنه ). و در آیات براعت و معجزات صناعت که این کتاب بر اظهار بعضی از آن مشتمل است تأملی بسزا رود شناخته گردد. (کلیله و دمنه ). این طبیبان نوآموزند خود که بدین آیاتشان حاجت بود کاملان از دور نامت بشنوند تا بقعر تار و پودت درروند. مولوی . محکوم باد ملک ترا تا اساس دین زآیات محکمات و احادیث محکم است . سلمان ساوجی . ♦ نماز آیات ؛ نمازی که گاه خسوف و کسوف و زلزله و امثال آن مسلمانان را واجب باشد. و رجوع به آیت شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
یادگارها، نشانیها، نشانهها، نشانها، چمراسها