آکننده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

آکننده . [ ک َ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) آنکه آکند : چو در کوه شد گنجها ناپدید کسی چهره ٔ آکننده ندید. فردوسی .