آکندهگوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (ص مر.) اندرزناپذیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (ص مر.) اندرزناپذیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آکنده گوش . [ ک َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) اصم ّ. کر. مجازاً، اندرزناپذیر. که پند ننیوشد : فراوان سخن باشد آکنده گوش نصیحت نگیرد مگر در خموش . سعدی . پریشیده عقل و پراکنده هوش ز قول نصیحتگر آکنده گوش . سعدی . بفریادتا برنداری خروش سخن نشنود مرد آکنده گوش . ؟
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی