آکله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ لِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- مؤنث آکل، خورنده.<BR>۲- خوره، جذام.<BR>۳- کنایه از: زن زشت و بدترکیب.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کِ لِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- مؤنث آکل، خورنده.<BR>۲- خوره، جذام.<BR>۳- کنایه از: زن زشت و بدترکیب.<br>