آکال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آکال . (ع اِ) مهتران قوم . ♦ آکال الملوک ؛ مآکِل پادشاهان . ♦ آکال جُند ؛ ارزاق لشکر. ♦ ذووالاَّکال ؛ رؤسای قبائل جاهلیت که از غنیمت چهاریک (مِرْباع ) برگرفتندی .
واژگان فارسی سره واژهدان
میوهها، مزهها، سبزیها، روزیها، خورکها، خوراکها