آژینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ) (اِ.) آزینه ؛ آلتی فولادی شبیه به تیشه که با آن سنگ آسیا را دندانه دار و تیز میکردند. آسیازنه، آسیاژن نیز گویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نِ) (اِ.) آزینه ؛ آلتی فولادی شبیه به تیشه که با آن سنگ آسیا را دندانه دار و تیز میکردند. آسیازنه، آسیاژن نیز گویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آژینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) آزینه . آهنی باشد چون کلندی با دندانه های درشت و دسته ٔ چوبین که سنگ آسیا را از درون سوی بدان نقر کنند تا دانه بهتر خرد کند. آسیازَنه . آس افزون . آس افژون . منقار. مِکْوَس . میقعه . بِرطیل . آسیاآژن .