آپارتمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- ساختمان، عمارت.<BR>۲- ساختمان مجزا و مستقل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- ساختمان، عمارت. ۲- ساختمان مجزا و مستقل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آپارتمان . [ ت ِ ] (فرانسوی، اِ) خانه ای بچندین آشکوب .
مترادف و متضاد واژهدان
خانه، مسکن، منزل ساختمان
فرهنگ طیفی واژهدان
سوئیت، استودیو، دوپلکس، بالاخانه، پنتهاوس، طبقه، واحد برج، بلوک آپارتمانی چندواحدی اشکوب (اشکوبه)، انکس، اتاق
واژگان فارسی سره واژهدان
کاشانه، سراچه، سراچه، اپرک، اپرک