آویژه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ژِ) (ص. اِ.)<BR>۱- ویژه، خالص.<BR>۲- معشوق، یار یا دوست نزدیک.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ژِ) (ص. اِ.) ۱- ویژه، خالص. ۲- معشوق، یار یا دوست نزدیک.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آویژه . [ ژَ / ژِ ] (ص، اِ) ویژه . خاص . خالص . بَحْت . ◄ مجازاً، دلبر. معشوق . ◄ آویزه . پاکیزه . ◄ شراب انگوری .
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه