آویشن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ)(اِ.)گیاهی است معطر و صحرایی با گلهای سفید و برگهای کوچک شبیه نعناع. آویشم، آویشه، آویشنه یا آوشن هم گویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ)(اِ.)گیاهی است معطر و صحرایی با گلهای سفید و برگهای کوچک شبیه نعناع. آویشم، آویشه، آویشنه یا آوشن هم گویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آویشن . [ ش َ ] (اِ) صعتر. سعتر. آویشه . آویش . اوشه . اوشن . یوشن . پودنه ٔ برّی . پودینه ٔ صحرائی . پودنه ٔ کوهی . زلف شاهدان : چه کنی دنیا بی دین و خرد زیراک خوش نباشد بی نان ترّه و آویشن . ناصرخسرو. اکنون نچرد گوزن در صحرا جز سنبل و کرویا و آویشن . ناصرخسرو.
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه