آویز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

۱ - (ص فا.) در ترکیب با برخی کلمات معنی آویزنده می‌دهد: دست آویز، دل آویز. ۲- (اِ.) جنگ، نبرد. ۳- جواهری که بر حلقة گوشواره بیاویزند. ۴- بلور و مانند آن که برای زینت به چلچراغ بیآویزند. ۵- منگوله، شرابه. ۶- گیاهی زینتی با گل‌های قرمز.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آونگ، گوشوار آویخته، آویزان، معلق آرزم، پیکار، جنگ، رزم، نبرد