آوردخواه

آوردخواه . [ وَ خوا / خا ] (نف مرکب ) جنگجوی : که از ما یکی را به آوردگاه فرستی برِ ترک آوردخواه . فردوسی . نگه کن که بااو به آوردگاه توانی شدن زآن پس آوردخواه . فردوسی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی