آوازهخوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خوانندة حرفهای.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خواننده حرفهای.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آوازه خوان . [زَ / زِ خوا / خا ] (نف مرکب ) آنکه شغلش خواندن آواز است . مُغنی . خواننده . قوال . خنیاگر. ◄ مغنیه . مطربه . عالمه . قینه (چون خواننده زن باشد).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی