آهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آهی . (اِخ ) تخلص شاعری از مردم ترشیز. ◄ آهی جغتائی . تخلص شاعری مدّاح غریب میرزا پسر سلطان حسین بایقرا. و تخلص او در ابتدا نرگسی بوده، و در ٩٢٧ هَ .ق . وفات کرده است .
آهی . (اِ) بلغت زند و پازندبه معنی آهو. (برهان ) .